بندر سیریک، یکی از شهرهای بندری استان هرمزگان با جمعیتی حدود 46 هزار نفر است. در جریان درگیری‌های اخیر میان ایران و آمریکا، این شهر بیشترین حملات را از سوی آمریکا تجربه کرده است؛ موضوعی که پرسش‌های بسیاری را برای مردم ایران و حتی جهان ایجاد کرده که چرا سیریک به طور مداوم هدف حملات آمریکا قرار می‌گیرد.

سیریک کجاست؟

شاید تا همین چند وقت پیش، با شنیدن نام «بندر سیریک»، تنها یک شهر آرام و ساحلی در شرق هرمزگان به ذهن می‌آمد؛ شهری در حدود ۸۰ کیلومتری میناب و ۲۰۰ کیلومتری بندرعباس که حدود سی سال پیش رسماً به شهر تبدیل شد و بعدها مرکز شهرستان گردید. جایی با مردمی صبور، نخلستان‌ها و ساحلی رو به دریای مکران. اما این روزها، در اخبار، نام سیریک نه به خاطر آرامش ساحلش، بلکه در کانون تنش‌ها و تیترهای نگران‌کننده شنیده می‌شود.

چرا آمریکا مدام به سیریک حمله می‌کند؟

با بررسی نقشه، دلیل حساسیت این منطقه در جنوب کشور آشکار می‌شود. سیریک در گلوگاه تنگه هرمز و در کنار آب‌های آزاد دریای عمان قرار دارد؛ مسیری که شاهرگ عبور بخش بزرگی از نفت و تجارت جهانی است. همین موقعیت استراتژیک باعث شده تا از منظر نظامی، ساحل سیریک به نقطه‌ای برای پایش دریایی تبدیل شود؛ با رادارها، دیده‌بانی‌ها سفارش بک لینک و پایگاه‌هایی که عبور و مرور کشتی‌ها را رصد می‌کنند. طرف مقابل (فرماندهی ارتش آمریکا) نیز ادعا می‌کند که حملاتش دقیقاً همین سامانه‌های راداری، مقرهای ارتباطی و انبارهای نظامی را هدف قرار داده است.

اما اگر از نقشه و اتاق‌های فرماندهی فاصله بگیریم و به شهر و روستاها نگاه کنیم، واقعیت متفاوت است. اینجا جنگ تنها به روی کاغذ یا هدف‌گیری چند سایت نظامی محدود نمی‌شود؛ ترکش‌های این ماجرا مستقیماً زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار داده است.

در رویدادهای اخیر، زمانی که خبر آسیب دیدن مخازن آب در بخش بمانی و شهر کوهستک منتشر شد، بسیاری به عمق فاجعه پی بردند. با تخریب همین دو مخزن اصلی، آب لوله‌کشی تمام روستاهای بخش بمانی و کل شهر کوهستک به یک‌باره قطع شد. در گرمای جنوب، بی‌آب شدن یک منطقه به معنای فلج شدن همه چیز است؛ یعنی مادری که برای کارهای اولیه خانه با مشکل مواجه می‌شود و روستایی که زندگی‌اش به یک قطره آب وابسته است.

سیریک امروز فقط یک نقطه ژئوپلیتیک روی نقشه‌های جنگی نیست؛ بلکه خاکی است که زندگی واقعی مردمش زیر سایه سنگین این تنش‌ها جریان دارد و هر موشک یا هشداری، پیش از هر چیز، آرامش مردم همین کوچه و پس‌کوچه‌ها را نشانه می‌رود.