بیوگرافی معصومه کریمی این روزها دوباره پرجست‌وجو شده است؛ بازیگری که بسیاری از تماشاگران تلویزیون او را هنوز با نام «سارا» در سریال «زیر آسمان شهر» به یاد می‌آورند. انتشار ویدئوی جشن تولد پنجاه‌سالگی او و بازنشر آن در رسانه‌ها در آبان ۱۴۰۵، کنار حضورش در سریال «کلینیک موزیک سرا رویا»، باعث شد نام او در روزهای اخیر در میان جست‌وجوهای رو به رشد گوگل در ایران دیده شود. در این مطلب، مسیر حرفه‌ای این بازیگر را از ابتدا تا امروز مرور می‌کنیم.
معصومه کریمی کیست؟
معصومه کریمی بازیگر ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون است که در سال ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. خودش در گفت‌وگوهایش تأکید می‌کند که تئاتر «خانه اول» اوست و همچنان خود را یک بازیگر تئاتری می‌داند. او پیش از بازیگری، از دوران دبیرستان به عکاسی علاقه داشت و این علاقه را تا امروز ادامه داده است. گاهی می‌نویسد و شعر هم می‌گوید؛ ویژگی‌هایی که تصویر کامل‌تری از این هنرمند ارائه می‌دهد.
آغاز کار با تئاتر
کریمی فعالیت هنری خود را در سال‌های پایانی دهه شصت با تئاتر شروع کرد. به گفته خودش، تئاتر زیربنای اصلی کار بازیگری او بوده و تجربه صحنه پیش از شناخته‌شدن عمومی‌اش شکل گرفته است. همین نکته نشان می‌دهد که نباید «زیر آسمان شهر» را اولین کار او دانست؛ اشتباهی که در بسیاری از معرفی‌ها تکرار می‌شود.
ورود به تلویزیون؛ همکاری با مهران مدیری
معصومه کریمی در سال ۱۳۷۲ با مجموعه «پرواز ۵۷» به کارگردانی مهران مدیری وارد تلویزیون شد. یک سال بعد در «ساعت خوش» حضور یافت و در کنار گروهی از بازیگران کمدی آن دوره قرار گرفت. این دو کار بخش مهمی از تجربه تصویری او را پیش از نقش‌های شناخته‌شده‌ترش شکل دادند و با ریتم کار گروهی و کمدی آشنایش کردند.
ملیحه در سریال «در پناه تو»
یکی از کارهای مهم دهه هفتاد در کارنامه کریمی، سریال «در پناه تو» به کارگردانی حمید لبخنده است. او در این مجموعه نقش ملیحه، خواهر رامین، را بازی کرد. این نقش هنوز هم در بازپخش‌های سریال دیده می‌شود و کریمی سال‌ها بعد در گفت‌وگویی از علاقه‌اش به این شخصیت و اهمیت متن، انتخاب بازیگران و نقش کارگردان در ماندگاری آن مجموعه گفت.
سارا در «زیر آسمان شهر»؛ نقشی که ماندگار شد
سریال «زیر آسمان شهر» که پخش آن از سال ۱۳۸۰ آغاز شد، شناخته‌شده‌ترین حضور تلویزیونی معصومه کریمی را رقم زد. او در این مجموعه نقش سارا، همسر بهروز پیرپکاجکی با بازی مهران غفوریان، را بر عهده داشت. فضای همسایگی و روابط خانوادگی سریال باعث شد شخصیت‌هایش به خاطره جمعی یک نسل از تماشاگران تبدیل شوند.
درباره ساخت فصل چهارم این سریال هم بارها شایعه‌هایی مطرح شده است. کریمی در خرداد ۱۴۰۵ در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر تأکید کرد که هیچ خبر جدی درباره «زیر آسمان شهر ۴» وجود ندارد و فقط شنیده‌هایی به گوشش رسیده است. او حتی تردید داشت که ساخت دوباره این سریال کار درستی باشد، چون ممکن است تصویر نوستالژیکی را که مخاطبان در ذهن دارند از بین ببرد.
سال‌های دوری از تصویر و جایزه تئاتر فجر
کریمی حدود ده سال کمتر در تلویزیون و سینما دیده شد و بیشتر وقتش را به تئاتر داد. او برای بازی در نمایش «و چند داستان دیگر» به نویسندگی و کارگردانی پیام لاریان، در سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در سال ۱۳۹۶ جایزه بازیگری زن را در بخش مسابقه تئاتر ایران دریافت کرد.
دلایل این دوری به گفته خودش چند چیز بود:
- پیشنهادهای تصویری متعددی داشت، اما با فیلم‌نامه‌ها یا کارگردان‌ها به توافق نمی‌رسید.
- ترجیح می‌داد کمتر کار کند و فقط اثری را بپذیرد که با آن ارتباط برقرار کند.
- از دست دادن مادرش هم یکی از دلایل فاصله گرفتن از کار تصویری بود.
جالب اینکه او گفته در خانه‌اش تلویزیون ندارد، نه شبکه‌های داخلی را تماشا می‌کند و نه ماهواره، و حتی سریال خودش را به‌صورت اینترنتی دنبال کرده است. اوقات فراغتش را بیشتر صرف مطالعه و نوشتن می‌کند.
بازگشت با «کلینیک رویا»
تازه‌ترین حضور تصویری معصومه کریمی، سریال «کلینیک رویا» در شبکه خانگی است. او در این مجموعه نقش «ماه‌رخ»، مادر رویا مرزبان را بازی می‌کند؛ دختری که رزیدنت زنان و زایمان در بیمارستان است. به گفته کریمی، بخش عمده حضور او در فضای خانوادگی و بیرون از بیمارستان می‌گذرد و او و آقای نادری نقش پدر و مادر رویا را دارند.
چرا «کلینیک رویا» را پذیرفت؟
- دوستان قدیمی: حضور کیومرث مرادی و خانم ابراهیمی که سال‌ها با آن‌ها دوستی و همکاری داشته، او را به خواندن فیلم‌نامه ترغیب کرد.
- فیلم‌نامه: فضای ساده، صمیمی و ملموس متن برایش آشنا بود.
- کارگردان جوان: از اولین دیدار با آقای مهرگان احساس خوبی داشت و همکاری با نسل جوان را همیشه جذاب می‌داند.
او درباره نقش ماه‌رخ گفته است که برای رسیدن به این شخصیت بیش از هر چیز به زیسته شخصی‌اش و رابطه با خانواده و اطرافیان رجوع کرده است.
کریمی هدف خود را ارائه تصویری واقعی، متعادل و باورپذیر از یک مادر می‌داند؛ مادری که در عین مهربانی، انسجام خانواده را حفظ می‌کند. او گفته بود با اینکه می‌دانست اثر فضایی کمدی و فانتزی دارد، ابتدا تصورش بیشتر به سمت فضای رئال بود و این فضا با تمرین‌ها و همکاری گروه منسجم‌تر شد.
جشن پنجاه‌سالگی و توجه دوباره رسانه‌ها
ویدئویی که معصومه کریمی از جشن تولد پنجاه‌سالگی‌اش منتشر کرد و در آبان ۱۴۰۵ دوباره در رسانه‌ها بازنشر شد، توجه زیادی جلب کرد. او در کنار این ویدئو بیتی از سعدی نوشته بود: «ای که پنجاه رفت و در خوابی / مگر این پنج روزه دریابی» و برای دنبال‌کنندگانش آرزوی سلامتی و شادی کرده بود. همین بازنشر، کنار تغییر چهره‌اش در حضورهای اخیر، دلیل اصلی افزایش جست‌وجوی نام او در روزهای گذشته است.
جمع‌بندی
کارنامه معصومه کریمی نشان می‌دهد او بیش از آنکه بازیگر یک نقش باشد، هنرمندی تئاتری است که با انتخاب‌های سنجیده کار کرده است. از «پرواز ۵۷» و «ساعت خوش» تا ملیحه «در پناه تو»، سارای «زیر آسمان شهر»، جایزه تئاتر فجر و ماه‌رخ «کلینیک رویا»، مسیر او ترکیبی از شهرت تلویزیونی و وفاداری به صحنه است. اگر از طرفداران سریال‌های خاطره‌انگیز دهه هفتاد و هشتاد هستید، دیدن کارهای تازه او فرصت خوبی برای آشنایی دوباره با این بازیگر است.
